|
เขียนโดย ไพจิตร วสันตเสนานนท์
|
|
วันเสาร์ที่ 13 กันยายน 2008 เวลา 10:07 น. |
| คูน้ำคันดินเมืองโบราณ สันนิษฐานว่าคนที่เข้ามาสร้างบ้านในสมัยโบราณขุดคลองรอบชุมชนเพื่อเก็บกักน้ำไว้ใช้ในหน้าแล้ง โดยขุดร่องน้ำจากเสียวเข้ามาด้านทิศเหนือและร่องน้ำจากลำเตาด้านทิศใต้ เป็นความชาญฉลาดของคนโบราณในการจัดการน้ำเพื่อใช้ประโยชน์ ปัจจุบันบ้านเมือเจริญมีการตัดถนนเพื่อการสัญจรไปมาสะดวกตัดถนนผ่านคลองน้ำเป็นช่วงๆมีชื่อเรียกตามเหตุการณ์ว่าเช่นหนองช่างหนองยางเป็นต้น หนองน้ำต่างๆที่ปรากฏภายในหมู่บ้านหรือชุมชนโบราณปัจจุบันมีชื่อเรียกต่างๆ เช่น เลิงซีก เป็นคูน้ำโบราณที่มีคันดินอยู่ด้านนอกเลิงสีก ทอดยาวจากด้านทิศเหนือ ตะวันออก และด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีสภาพตื้นเขินมากเต็มไปด้วยวัชพืช ดอกบัว ต่อมามีการขุดลอกในปี พ.ศ. 2544 ชาวบ้านได้ใช้เลิงซีกเป็นแหล่งน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคหาปลาและเลี้ยงสัตว์ ต่อจากเลิงสีกมี หนองสรวง และ หนองยาง หนองช้าง เป็นหนองน้ำที่มีขนาดใกล้เคียงกัน เป็นคูน้ำโบราณต่อจากเลิงซีก ส่วนคูน้ำคันดินทางด้านตะวันตกของเมืองโบราณไม่ชัดเจน แต่มีหนองน้ำอยู่เป็นช่วงๆ ซึ่งอาจจะเป็นแนวคูน้ำโบราณ คือ หนองบึงคา ส่วน กุดป่อง เป็นหนองน้ำทางด้านทิศเหนือที่มีการขุดลอกในปัจจุบัน เป็นแนวคูน้ำโบราณเช่นเดียวกัน และทอดยาวไปต่อกับเลิงซีก ส่วนทางทิศเหนือมีแนวคลองทอดยาวไปเชื่อมบรรจบกับลำน้ำเสียว คลองนี้ทำหน้าที่สูบน้ำเข้ามาสู่คูน้ำโบราณ เวลาผ่านไปบ้านเมืองมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องจึงได้ตัดถนนผ่านคูน้ำคันดินคลองโบราณขาดออกจากกันชาวบ้านในปัจจุบันได้เรียกชื่อใหม่ตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงชาวเมืองบัวยุคใหม่เข้ามาตั้งรกราก ณ ที่แห่งนี้ | |  | |
|
|
แก้ไขล่าสุด ใน วันเสาร์ที่ 13 กันยายน 2008 เวลา 10:49 น. |
คลองรอบเมือง
