|
เขียนโดย ไพจิตร วสันตเสนานนท์
|
|
วันเสาร์ที่ 13 กันยายน 2008 เวลา 10:07 น. |
|
|
สิม(อุโบสถ)วัดปทุมคงคา เป็นสิม(อุโบสถ) ทึบ คือก่อผนังทึบทั้ง 4 ด้านยกเว้นช่องประตูและหน้าต่างก่ออิฐเป็นปูนแบบมีเสารับปีกนกมีมุกหน้า แปลนเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มุขหน้ายื่นออกมาคุมบันได ความยาวของสิมขนาด 3 ห้อง มีเสารับปีกนกโดยรอบ สิม(อุโบสถ) หลังนี้หันหน้าไปทางด้านทิศตะวันตก หลังคาทรงจั่ว 2 ชั้น เว้นช่องระบายอากาศระหว่างหลังคาชั้นบนและชั้นล่าง สีหน้าหรือหน้าบันฉาบปูนเลียบไม่มีลวดลายตกแต่งช่องหน้าต่างข้างละ 2 ช่อง ประตูทางด้านเข้ามีเพียงประตูเดียว ฐานแอวขัน(ฐานปัทม์) มีลักษณะพิเศษที่ไม่พบเจอที่ใดก็คือ มุขของฐานนั้นจะก่ออิฐนูนออกมาย่อเหลี่ยมทั้ง 4 สี่มุม ในส่วนนี้น่าจะไดรับอิทธิพลของช่างญวนแต่รูปแบบสถาปัตยกรรมโดยรวมเป็นแบบไท – อีสาน สิม(อุโบสถ)หลังนี้น่าจะสร้าง พ.ศ. 2440 – 2460 ชาวบ้านเมืองบัวร่วมกันจ้างช่างชาวเวียดนาม ในยุคแรกสร้างด้วยอิฐฉาบซี (ปูนหมัก ) ซึ่งเป็นส่วนผสมระหว่าง ยางไม้ กระดูกสัตว์ เปลือกหอย (ซากฟลอสซิล ) เผาแล้วบดให้ละเอียด นอกจากนั้นยังมีฟางบด แกลบ และมะขามเปียก ในปี พ.ศ. 2505 ได้มีการบูรณะซ่อมแซมโดยนำซีเมนต์มาฉาบผนังส่วนที่ชำรุด และเปลี่ยนหลังคาแบบแป้นเกล็ดมาเป็นสังกะสี ในปี พ.ศ.2540 กรมศิลป์ได้ขึ้นเป็นสมบัติของชาติ |
|
|
|
|
|
|
แก้ไขล่าสุด ใน วันเสาร์ที่ 07 สิงหาคม 2010 เวลา 19:08 น. |
คอมเมนต์
ติดตามคอมเมนต์นี้ในรูปแบบ RSS feeds