|
เขียนโดย ไพจิตร วสันตเสนานนท์
|
|
วันเสาร์ที่ 13 กันยายน 2008 เวลา 10:08 น. |
|
“บือบ้าน” คือ หลักกลางบ้าน ถ้าเป็นเมืองก็จะเรียกว่าหลักเมืองหรือมเหศักดิ์หลักเมืองเป็นความเชื่อของไทอีสานเชื่อว่า บือบ้านนั้นมีวิญญาณผีของเจ้าเมือง หรือผู้ตั้งบ้านสิงสถิตอยู่เป็นวิญญาณของผู้มี พระคุณ เช่นผู้ตั้งบ้านสร้างบ้านแปงเมืองครั้งแรก ผู้อัคเขตขันธสีมาของบ้าน เมื่อตายแล้วขึ้นไปสวรรค์ไปเฝ้าพระอิศวรที่เขาไกรลาสเป็นผู้มีความซื่อสัตย์สุจริต เจ้าพึ่งกุเวร หรือเท้าเวสสุวัณได้แต่งตั้งให้มารักษาบ้านเมือง มีปรางค์ หรือปราสาท หรือศาลที่ประทับเรียกว่า บือบ้านถ้าเมืองใหญ่ก็เรียกว่าศาลหลักเมือง หรือศาลมเหศักดิ์
บือบ้านที่ชาวเมืองบัวให้ความเคารพนับถือนั้น มีความเป็นมาอย่างไรสมัยที่ไทอีสาน ได้อพยพเข้ามาตั้งบ้านแปงเมืองอยู่เมืองบัว ครั้งแรกเข้าอยู่คุ้มกลางเป็นส่วนมากไม่ขยับขยายออกไปที่อื่นเพราะผีดุมาก บางครอบครัวทนอยู่ไม่ได้ก็ต้องอพยพหาที่อยู่ใหม่ ประมาณ พ.ศ. 2485 ชาวเมืองบัวได้ไปนิมนต์หลวงชมพระเกจิอาจารย์ชื่อดังในระแวกนี้จากวัดกู่พระโกนา อำเภอสุวรรณภูมิมาช่วยปัดรังควาญให้ โดยหลวงพ่อให้ชาวบ้านนำหินศิลาแลงที่นอนอยู่หนองโมกข์ทิศตะวันตกของบ้านมาประกอบพิธียกขึ้นให้เป็น เจ้าหินบือบ้าน จากนั้นนำยอดของปรางค์กู่ที่พังลงมาจากยอดปรางค์กู่ที่ตกอยู่ในหนองสา แรกๆ เอามาตั้งไว้มุมสามแยกระหว่างมุมทิศตะวันตกของหนองสาและมุมตะวันออกของวัดศรีอริยวงศ์ เยื่องกับที่ตั้งบือบ้าน ชาวบ้านเมืองบัวเรียกกันว่า หินตั้ง จากนั้นหลวงพ่อชมได้เสกก้อนหิน และนำไปฝังไว้ตามจุดต่าง ๆ แปดจุดเป็นเขตแดนไม่ให้ผีเข้ามา เช่น จุดที่ตั้งหมู่ 1 ที่ หมู่ 2 ที่ สามแยกบ้านนายตุ่ย หมู่ 5 หน้าบ้านพ่ออำนวย ไกรษร หมู่ 6 หน้าบ้านพ่อครูทองสาย ญาตินิยม หมู่ 10 อยู่หน้าบ้านแม่ใหญ่โฮม และหน้าบ้านนายเสา ศรีนนท์ หมู่11 อยู่หน้าบ้านพ่อเถิง จำปาทิพย์และที่สามแยกโนนค้อ หลวงพ่อชม ได้เข้ามาทำพิธีให้ผีขยับขยายออกไปอยู่ที่อื่น ชาวบ้านเมืองบัวก็อยู่เย็นเป็นสุขมีการสร้างบ้าน ขยายเมืองออกไปตามที่สวนที่นาจนมีความเจริญรุ่งเรืองดังในปัจจุบัน
ฐานที่ 2 สุสานคนโบราณ
|
|
|
|
|
|
แก้ไขล่าสุด ใน วันเสาร์ที่ 07 สิงหาคม 2010 เวลา 20:32 น. |
คอมเมนต์
กกกกกกกกกกกกกกก กกกกกกกกกกกกกกก
ติดตามคอมเมนต์นี้ในรูปแบบ RSS feeds