ชุมชนเมืองบัวตั้งอยู่ระหว่างลำน้ำสองสาย  คือด้านทิศเหนือห่างจากหมู่บ้าน 500 เมตร เป็นลำน้ำเสียว  ห่างไปทางทิศใต้ประมาณ 1,000 เมตร เป็นลำน้ำเตา และยังมีหนองน้ำทั้งในหมู่บ้าน 9 แห่ง ที่ทุ่งอีกอีก 25 แห่ง และคลองน้ำอีกหลายแห่ง  ทั้งหมดนี้ ซึ่งเป็นแหล่งอาหารโปรตีนของชาวเมืองบัว นำน้ำไปทำเป็นน้ำประปามาใช้ในชุมชนบ้าง มีบัวสัตบุษขึ้นเต็มวังวันพระชาวบ้านเก็บดอกไปบูชาพระ  เมื่อดอกแก่นำเมล็ดมารับประทาน  หน้าแล้งหัวบัวใต้ดินจะโต  ชาวบ้านขุดนำไปประกอบเป็นอาหารทั้งคาวหวาน เช่น  ตำส้มหัวบัว  เชื่อมหัวบัว  สำหรับบัวแดงจะนำสายดอกบัวแดงมาแกงส้มสายบัว  แกงปลาใส่สายบัว ที่อร่อยที่สุดเวลาไปทอดเทียนพรรษจะได้กินส้มตำกับสายบัว  ริมฝังเสียว - เตาจะมีผักแว่น ผักบุ้งแดง เหนือขึ้นไปชายฝั่ง  จะมีบักแซว บักหว้าชมพู  ผักหนามแดง มันหำอีปู่ เป็นต้น  ข้าง ๆ ชายฝั่งเสียว – เตา มีแย้ ขี้กะปอม  ในพงหญ้าใต้ต้นไม้ยังมีกบ เข็ด  บนต้นแก่ยังมีรังมดแดง  ให้ชาวบ้านได้หาอยู่หากิน ไม่อดไม่อยาก ห่างออกไปอีกก็เป็นที่นาปลูกข้าว  เมื่อก่อนที่นาอยู่เสียว – เตา  ชาวบ้านจะปลูกข้าวจ้าวลอย  หลัง ๆ มาไม่ว่านาลุ่มนาดอนจะปลูกข้าวจ้าวหอมดอกมะลีหมดเลย เพราะขายได้ราคาดี  แต่ตัวเองกินข้าวเหนียว มีคนนำมาขายจากกาฬสินธุ์ “ ข้าวสารเหนียวขาว ๆ อ่อน จ้า ”  เสียงบักอะโหลโปข่าวของรถขายข้าว

หน้าแล้งชาวบ้านจะไปดักหนูนามาเป็นอาหารถ้าได้มากจะนำไปขาย  หรือจับจิ้งหรีด ตั๊กแตน แมลง ไปทอดเป็นอาหารและเหลือกินก็นำไปขาย  พอเดือน อ้ายเดือนยี่ เดือนสามเดือนสี่ ชาวบ้านก็วิดน้ำจากบ่อที่นาจับปลามากินกัน  ใครมีย่อหลายแห่งก็ขายเอาเงินเข้ากระเป๋าสบาย